Dit is voor de weinigen die ooit op dit weblog keken. Na zo’n lange tijd nix geschreven te hebben kijkt er ws. niemand meer naar. Nou ja, ik wilde toch even zeggen, dat er van al m’n grootse plannen voor 2011 niet veel terecht gaat komen. Van m’n danig op de proef gestelde knieen gaf de rechterknie het eind november op, toen ik er weer helemaal “doorheen”ging.
Ik ging naar een orthopeed, er was een goeie in Beverwijk, vertelde Kees Rootjes, m’n fysio, me. Deze man zag er geen gat meer in om me te opereren en raadde me aan een mountain-bike te kopen om nog wat aan m’n conditie te doen. Dit alles vertelde hij op de quasi-ongeinteresseerde wijze die we gewend zijn van de zogenaamd deskundige specialisten.
Toch al geen vrolijke jongen, werd ik een nog minder vrolijke jongen (oude man). Ik had helemaal geen behoefte meer om er iets over te zeggen, laat staan om er iets over op te schrijven. Jullie begrijpen mij. Ach, jullie zijn toch niet met zovelen, maar evengoed wilde ik e.e.a uitleggen.
Ik loop of liever gezegd “jog”nu weer een uurtje met moeite en op eieren.
Ik liet ‘t ‘r toch niet bij zitten en maakte een afspraak met de door mij zeer gewaardeerde dr. Willems in Amsterdam, de man die mij al meerdere malen geopereerd had. Ik heb hem zowat gesmeekt het nog een keer te proberen met die verdomde knie. Ja hoor, hij gaat nog een poging wagen. Goddank, een strohalm waar alleen een dwaas als ik zich aan vasthoudt.
“Er zijn goede vooruitzichten”, zei de pessimist. Ik zag onlangs een vroegere collega, net zo’n hopeloze romanticus als ik. Hij liep ook in de duinen, hij gaat ook moeilijk, net als ik, maar hij gaat. Ik geloof in goede voortekenen omdat ik er zo weinig zie. Ik hou jullie op de hoogte.
ps. m’n boek loopt voor geen meter, net als ik. (hadden jullie anders verwacht?)
Hoi Ron,
Meer dan balen voor je!
Hoop dat de strohalm redmiddel wordt!
Ik wil je boek kopen, maar waar?
Gr. uit een ver verleden,
Ronald Krom
Jou vergeet ik nooit meer, dat weet je Ronald
O ja via die website geloof ik ,dat je t kunt kopen of via bol.com. grron
Hey, Ron…
Daar ben je weer, ouderwets mopperend, niet opgevende oude man.
Blij weer een teken van leven te zien, zelf een beetje romelend met m’n achillispees loop ik net zo te moperen, kan geen lange afstanden doen en wil maar niet overgaan.
Toch blijf ik lopen omdat ik weet dat ook dit weer voorbij zal gaan.
Doet me goed je weer even te horen Ron.
Het zal nie meevallen met je knie, geloof in nix maar zal de goden verzoeken om het een beetje lichter te maken voor je Ron.
Voor de kleine stukjes op eieren die je loopt wens ik je toch veel loopplezier, ook al voel je rot maar als jij niet loopt voel je nog rottiger
Gr Ton
Bedankt Ton ! Achillesproblemen zijn hardnekkig, aangepast doorlopen ! Opa spreekt
gelukkig, je bent er weer!!!!!
Ben kiloos afgevallen vanwege dat smerige virus, dus toch nog ergens goed voor blijkbaar…
Hallo Ron, je kent me niet en daar mis je niks aan. Ik ben er zo een die leest wat je schrijft. Blij weer iets van je te horen. Liever had ik -en jij nog een miljoen keer meer- gehoord dat het reuzegoed met je zou gaan. Het is zoals het is. Zal voor je duimen dat je geloof in goede voortekenen bewaarheid wordt.
Gr, Anne
Wat een eer Anne ! Dank je wel..gr r
Hoi Ron gelukkig weer wakker uit je winterslaap geniet maar van een sigaartje.
Ga door met schrijven, ook al lezen maar weinig mensen je zielen roersels.
ik geniet er van ouwe mopperpot.
gr otto
Dank Otto, je weet dat pessimisten dichter bij de waarheid staan dan optimisten ! Toch ?
Hoi Ron.
Wat jammer dat ik je boek uit heb. Wat heb ik genoten. wij gaan nu met het gezinnetje winter sporten en had jou boek graag daar gelezen. Maar ik was begonnen en kon niet meer stoppen. Dus voor de vakantie: uit. Ik laat hem even liggen en lees hem na de vakantie weer. Heerlijk, zelf ook weer nuchter worden. Mijn vrouw krijgt nu de kans hem te lezen. In onze loopgroep (kennemerloop groep) heb ik je boek gepromoot. Maar eigenlijk wist iedereen van jou en het boeks bestaan. Nogmaals hartstikke bedankt voor de fijne uurtjes, je nuchterheid en jou kracht om mij te motiveren door te gaan met lopen. Groet Erwin (en ik weet zeker ook Sylvia).
Mijn grote dank Erwin voor het compliment…onvoorstelbaar dat iemand die onzin goed vindt maar toch dank daarvoor gr
Hoi Ron , Dat is slecht nieuws ,Helaas zit ik nu ook met m,n knieen te tobben , overbelasting van de kniebanden , Is in oktober begonnen eerst links dan rechts , dus heb m,n startbewijs al aan een ander aangeboden. moet rust nemen , dus voorlopig geen texel voor mij Ron veel sterkte met de operatie, en misschien kunnen we over 2 jaar nog een poging wagen .en als er nog iemand tips heeft voor de kruisbanden , hou ik mij aabevolen.
Vriend, collega, disgenoot, het is er van gekomen. Doet me goed. Gr diederik
Tis van korte duur vrees ik, want hoe lang zullen we nog leven met onze levensstijl ? De jouwe nog slechter dan de mijne. M.a.w ik vrees dat jij nog korter leeft, maar ik kan dat natuurlijk niet met zekerheid zeggen. Afwachten, wie bij wie z’n uitvaart zal moeten spreken. Eigenlijk moeten we allebei sporten, maar jij doet t niet en ik kan t niet (meer).
ja jij en diederik zijn voorbeelden van versleten oude eigenwijze alleenstaande heren ik beloof jullie dat ik te zijner tijd een stichtelijk woordje zal spreken nu luisteren jullie toch niet.
gr otto
vriend, heb je eindeloos aangeboden om je fietsend te “begeleiden”‘ . We hebben t zelfde tempo. Je sloeg/slaat het af. toch nog een keer proberen, via een ons zeer welbekende route:HET GESTICHT. Heb trouwens in 6 weken 200 km gefietst. En Ja. Zie dat Otto ook weer aan t wijsneuzen is . Gr Diederik
Dat is 4 km per dag ! T kan niet op, een echte sporter.
je kent mn antwoord al, mede arkdisgenoot
Hallo Ron,
Toch genoten van je boek en ik hoop nog op andere mooie
verhalen in een volgend boek.
Voor mij al een klassieker op loopgebied – net als de film The Runner – Il Corridore !!
Daar zie je ook de emotie van de loper als het steeds moeilijker gaat lichamelijk om nog te blijven lopen.
Succes met je herstel en ik hoop over een paar maanden mijn debuut op de 60 km maken op Texel.
Groeten,
André
Ik had je willen zien daar op Texel, maar ben dan net onder het mes geweest, de 22e…ik was van plan om te komen, maar helaas…grron
kop op Ron, het waren NIET je Benen of Je knieen die je steeds naar de finish brachten: het was je Wil.
groeten, jan
Ja, dat is waar, maar toch, je benen zijn wel belangrijk. Toch bedankt..grron
ja beste Ron,
dat lijkt helaas een Ernstige Misvatting te zijn van zeer vele hardlopers (en misschien wel niet in het minst van ultralopers):
ze raken ZO verknocht en ook ZO verslaafd aan de activiteit van het hardlopen dat ze zichzelf nauwelijks anders kunnen beschouwen dan als lopers en dan zelf heel vroom en lapidair gaan geloven dat het al die tijd zogenaamd hun benen of voeten zouden zijn geweest die hen overal heen voerden, maar dat zijn in werkelijkheid juist niet hun benen of voeten geweest die dat deden, maar daarentegen hun Wil die zich daarbij van die lichaamsdelen en hun vermogens bediende
(misschien helpt het het hoofdwerk van Schopenhauer te lezen: “Die Welt als Wille und Vorstellung”, Nederlandse vertaling uit 1997: “De wereld als wil en voorstelling”).
Dat kje vertel dat kzelf helaas ook kamp met gewrichtsslijtage in m’n onderstel (wat me soms ook tot wanhopige gevoelens en gedachten brengt) zal je geen troost bieden.
Misschien echter wel mijn ontdekking dat ik de oude vertrouwde roes van het hardlopen toch ook nog aardig blijk te kunnen oproepen met… het roeien op de roeimachine
(tja, die nickname “janDeFietser” heb ik te danken aan mensen die de afstanden die ik liep niet konden bevattten; wat wel bleef hangen waren de eveneens lange afstanden die ik ookfietste, dat konden ze nog wel behappen…; tegenwoordig zou het dan ook eigenlijk janDeRoeier moeten zijn, maar ze luisterden destijds toenk die nickname “janDeFietser” kreeg ook al niet…; maar zoals ik altijd meer was dan alleen maar loper of fietsers, zo ben ik ook nu meer dan roeier: laat dat kortzichtige je vereenzelvigen met wat je doet, of wat ze daarover menen te weten, maar aan de anderen over…).
=> Diezelfde Wil die zich destijds bediende van je voeten en je benen, die is er NU NOG STEEDS Ron.
Die moet nu samen met je intellect alleen het feit, als een gegeven, gaan onderkennen van die slijtage van jouw zwaar beproefd onderstel, en gaan inzien en ook gaan erkennen dat het nu al een hele poos signalen afgeeft dat het echt het moment wordt zich te gaan bedienen van iets anders dan je voeten en je benen, om die roes te kunnen blijven beleven, of zo je wilt het geestelijk welbevinden, en die verslaving.
Nee, zitten zweten op een rolbankje van een roeimachine is iets anders dan draven over het strand of in de duinen, dat staat als een paal boven water, maar voor onze geest en onze verslaving nadert het het meer dan weemoedig gaan zitten kniezen achter de geraniums.
Laat het schamperen dat het zogenaamd een “surrogaat” is maar over aan de jonge knapen die nog te weinig weten van het leven en nog geen echt besef hebben van hun eigen vergangelijkheid.
Trouwens, na mn knieeen begink nu ook mn heupen te voelen, en indien dat erger zou worden en ik ooit daardoor niet meer zo zou kunnen roeien, dan stap ik wel over op zwemmen. Het is immers de Wil die achter al die activiteiten zit: die kan zich na enige training bedienen van welk lichaamsdeel dan ook.
De Duitse filosoof Peter Sloterdijk schreef in zijn “Du mußt dein Leben ändern: Über Anthropotechnik” (deze Duitse uitgave 2009 is meen ik nog niet in een Nederlandse vertaling verschenen) over een ooit beroemde man die geen handen had en desalniettemin een goede schutter en gevierd vioolspeler werd. Over hem is ook nog wel iets op het internet te vinden: Carl Unthan, the armless fiddler.
Wel jammer dat een gehandicapte een soort kermisattractie kan worden, zoals uit die geschiedenis blijkt, maar het is ondertussen wel een indrukwekkende manifestatie van de Wil.
Put daar inspiratie uit – en probeer je eens voor te stellen hoevelen, tallozen, JIJ en good old Jan Knippenberg met jullie prestaties en avonturen geinspireerd hebben, en dat eigenlijk nog steeds doen!
I walk my talk: jarenlang hebk met een grote boog om dergelijke apparaten heengelopen, maar sinds oktober jl. heb ik de smaak ervan te pakken gekregen en gisteren realiseerde ik een nieuw persoonlijk record op de Fluid Rower (bepaald type roeimachine, op waterweerstand): 20,483 km in 60 minuten (op een Concept2, het type dat als de internationale standaard geldt, zou zo’n afstand trouwens een dik “wereldrecord” wezen, niet alleen voor mijn eigen leeftijdscategorie maar zelfs overall…).
Hopelijk kan ik jou hiermee terug-inspireren, Ron?!
Trouwens, zie evt.: Roddturen över Atlanten / Rowing across the Atlantic ocean !
http://www.loparlarsson.se/content/view/48/54/
Ha die Ron, goed om weer van je te horen! Ik wil je eerst van harte bedanken voor je boek welke ik via Carel heb gekregen, met name voor het persoonlijk woord in het boek, thanks! Het geeft me weer inspiratie om de lat weer iets hoger te leggen.
Ik hoop dat het je lukt om in mei nog een uurtje met ons (mij) mee komt hobbelen in het Wheel of Energy op Schiphol, het zou mij een grote eer zijn!
In mijn mindere periode was mijn motto: the greatest pleasure in life, is doing the things people say we cannot do. Daardoor loop ik nu, daardoor heb ik af en toe het gevoel van ‘geluk’…. Ach, misschien heb je er wat aan….of niet….
Ik hoop dat je snel weer op de been ben, je verdient het!
Bedankt Martin ! Helaas ik word op 22 april geopereerd dus ik zal niet met je kunnen lopen dan, ms ooit ? gr r
Elke loper die niet een paar jaartjes loopt, maar zijn hele leven kent dit soort momenten. In Groningen kennen ze een mooi gezegde: Het het nog nooit zo donker west, of ‘t wordt altijd wel weer licht. Hoe licht het voor jou wordt zal moeten blijken. Maar misschien moet je de lat voor jezelf wat lager leggen en dit of volgend jaar gewoon eens een keer meehobbelen bij een van Willem Mütze’s lopen. Leuke en redelijke pittige parcoursen, maar wel met een zeer ruime tijdslimiet. Ik heb vorig jaar terugkomend van een zware enkelblessure 3 van zijn lopen gedaan en heb er veel loopplezier aan beleefd. En bij Willem ben je altijd welkom.
Ja Henry, wie weet komt t ooit zover dat ik weer wat langer kan..bedankt voor je tips en gr r
klote zeg. meer kan ik er niet van maken (ik zal nooit schrijver worden). toch hoop ik dat je nog even doorbijt want ik mag je stukjes graag lezen, voor wat het waard is.
Hoi Ron,
Goed om weer eens wat positiefs van je te lezen.Zoals je weet is het glas half vol
Succes met je knie en hopen dat de laatste reanimatie iets opleverd!!
Hoi Ron,
Ik hou het kort. Heel veel sterkte en kop op, kerel!
Renko
Ron,
Ik ben blij dat de bron van inspiratie weer druppelt. Jij bent die bron van inspiratie en motivatie voor velen. Zet ‘m op! Suc6 met de operatie. En voor wat het waard is: ook ik heb genoten van je boek. Je stukkies gaan nooit vervelen en zijn het veelvuldig herlezen meer dan waard.
Het feit dat je na 3 maanden radiostilte direct weer meer dan 32 reacties ontvangt is een teken dat we je niet vergeten zijn. Schrijf a.u.b. door…….
Groet,
Marco
Dank Marco ! Ik had niet veel inspiratie om wat te schrijven, wie weet komt t weer samen met het lopen…ik hoop t …vrgrron
Beste Ron,
Veel succes met de operatie. Je wilskracht is bewonderenswaardig. Voor je het weet doe je weer datgene wat je het leukste vindt om te doen; jezelf uitlaten door de duinen.
groet,Martin
Dank je Martin vrgrron
Ron,
Ik ben één van die mensen die met veel plezier jouw stukjes leest, die in Winschoten de avond voor de Run een pracht van een documentaire zag over een ultraloper met een verhaal. Tevens was ik in de gelegenheid om van diezelfde loper een handtekening te krijgen in het boek wat voor geen meter verkoopt maar kilometers lang leesplezier geeft.
Ron, ik hoop van ganser harte dat je het “oude” lichaam weer in gang krijgt zodat de Hollandsche duinen weer het bezoek krijgen waar ze recht op hebben.
Een grote eer Andries ! Dank daarvoor. grron
Beste Ron,
Ik heb je boek met veel genoegen gelezen. Je bent inspirator en dankzij jou verhalen hoop ik binnen nu en 6 jaar de Spartathlon te lopen (ben pas 22 en heb nog wat jaren.). Ik mocht je vlak voor de start in winschoten nog even kort spreken en dat betekende veel voor me. Hopelijk ben je na de operatie weer snel terug bent aan het loopfront. Hopelijk zien we elkaar weer tijdens de JKM 2012 of Texel 2013!
Groeten, Dave…groot supporter
Dave, ik weet het nog daar in Winschoten. Heerlijk, dat je nog jong bent en nog vele mogelijkheden hebt en krijgt..Ga door..! grron
De Mohikaan is er nog! Sterkte en beterschap.
Nog eventjes Robert…..gr r
Strijdend tegen het verval…….
Zullen we op de markt gaan staan en roepen: ‘Twee boeken voor de prijs van één’
Goed idee Erwin..loop ze en ik zal het overleggen met Carel, ha ha…grron
Ron,
Ben na het lezen van je boek een minder grote aansteller geworden. Moeheid en pijntjes zijn geen excuus meer. MP3 speler en hartslagmeter afgedaan en weer gewoon lekker gaan lopen.
Bedankt…en veel sterkte!
Groet,
Sjef.
Ik ben nu een grote aansteller geworden, heb voortdurend wat…ga lekker door Sjef. heel goed, zonder hartslagmeter ! grron
Gelukkig, je bent er weer.
Mijn p.c. al na laten kijken maar niets van een defect kunnen vinden.
Het defect blijkt dus bij jou te zitten.
Ron, elk defect kan verholpen worden dus ook bij jou.
Na je operatie rustig weer opstarten en er weer voor gaan. Hou je koppie erbij dan moet het lukken.
Zelf heb ik ook de nodige tegenslagen gehad maar als je een positieve pessimist blijft dan komt alles op zijn pootjes terecht.
Kijk maar even op http://www.henkhelpt.nl
Groetjes, Henk
ELK defect kan verholpen worden?
het is dan maar wat je zoal onder “verhelpen” verstaat, natuurlijk….
hoi ron,
Goed om weer iets van je te lezen. Echt shit dat het lopen momenteel niet gaat. Hoop dat je het met je weer aan het lopen komt, als dat eenmaal het geval is, zal het met jou wil en doorzetting vermogen ook wel lukken om weer lange afstanden te lopen.
(Ik ken je dan wel niet persoonlijk, maar krijgt / kreeg door het lezen van columns en boek toch het idee dat ik je een klein beetje heb leren kennen).
Groetjes,
Arjan
Beterschap, Ron ! Wees wijs en laat je niet op een dwaalspoor zetten .Voor je het weet ben je de weg kwijt. Sterkte met je revalidatie.
Fenomenen blijven altijd lopen. wel eens waar op het gemak, maar ze blijven lopen. Henk Bronswijk loopt ook nog steeds. Na jou OK jij ook weer.
Ron!
een brombeer ben je! maar wel een heel erg sympatieke brombeer. en een stimulans voor veel anderen. ik stuurde dat filmpje van vorig jaar over jou naar een vriend, die nu overweegt zich in te schrijven voor de Spartathlon. maar niet voor dit jaar, want in september moet eerst de Tor des Géants.
ik ga een boek schrijven waarin jij in 2011 naar Sparta loopt. die operatie gaat daarom slagen. zo gaat dat met die dingen. en joggen is inderdaad niets voor jou. maar bromberen zijn sterk, haast onverwoestbaar. zeker als ze uit Noord Holland komen.
be strong!
michiel
“naar Sparta lopen” is geen kunst,
de vraag is slechts waarvandaan!
gr, jDF
Wat ben je toch een knorrepot! Maar blijkbaar een knorrepot die veel meer mensen inspireert dan je de buitenwereld wil doen geloven. Inmiddels weet je zelf ook wel dat je een grote inspiratie- en motivatiebron bent voor vele (ultra)lopers.
Je hebt pech….ik heb je boek al een keer of 5, 6, 7 gelezen. (Ik weet niet hoe vaak omdat ik het kriskras door elkaar lees.) Helaas voor jou heb ik het maar 1x gekocht en steeds uit hetzelfde boek gelezen. Rijk zul je van mij niet worden. Voorlopig lees ik er niet meer in. Vlak voor de 24 uur van Steenbergen weer wel. Dat zal me op de moeilijke momenten die ik daar krijg, helpen om nog een beetje door te kunnen gaan.
Ze zeggen wel ooit: “Er is ook een leven zonder lopen.” Dat klopt niet. Lopen IS het leven!
En zo is het Bob. Succes strax in Steenbergen
Hai Ron,
Nog een reactie van een onbekende die je blog met zeer veel interesse volgt: je bent een inspiratie voor velen! Sterkte met je revalidatie.
groet,
Eric
dank je Eric ! je weet dat dringt niet echt tot me door, maar sowieso bedankt daarvoor…grron
Ron, is het minder kunnen lopen een excuus om minder te schrijven op je weblog?
Sorry Erwin ! Ik heb geen inspiratie, eerder depressie. Loop nu al 3 weken helemaal geen meter meer. Na 20 meter schiet de pijn er telkens weer in. Ik moet echt wachten op mn operatie. grron
Hallo Ron,
Goed dat je toch weer wat hebt geschreven! Deze week komt Le Champion uit met je interview erin. De foto’s zijn schitterend geworden (en de tekst ken je al). Als het goed is krijg je het thuisgestuurd. Wie weet inspireert het een aantal van de 7000 leden om je boek te kopen. Dat kan bijna niet anders.
Sterkte met je operatie, en wie weet nog eens tot ziens!
Hilde
Bedankt Hilde ! Ben benieuwd..en wellicht tot ziens grron
hallo Ron,
Ik heb je boek gekocht en wacht op deel 2.
Het boek heeft mij ontroerd en dat is voor mij de maatstaaf om een boek goed te vinden. Ook je mening over de psychiatrie, kon ik mij in vinden.
kom je nog naar het hemeltje op 29 maart.
ik heb al eens eerder een reactie geplaatst maar die heb ik niet kunnen terug vinden.
Ik ben ook een nerd op dat gebied.
Zie je ,
Groet Lidia
dag Lydia ! Erg bedankt voor je commentaar. Vind ik erg fijn. Ik kom ongetwijfeld weer eens naar t Hemeltje. Ws komende dinsdag niet. grron en tot gauw
Mijn oma in de prins Hendrik stichting te Derp leest ook je verhalen, met veel plezier en weetje wat ze zegt: I joi stap nou gewoon op die bergfiets en geef et een kans.
Lekker tog allegaar verskillende uitlaatkleppen en je wier der egt gien meissie van joi. Die jongen van mij mankeert ook altijd wat en den gaat ie gewoon wat aars doen om dat luije zweet er uit te werken.
Mijn oma liep in der jonge jaren haast elke dag van Egmond aan zee naar IJmuiden om wat te eten te halen, toen was het pwn bebied nog niet bestraat, puur uit armoe en vind dat er tegenwoordig een overvloed van keuze is en dat je daar dan ook gebruik van moet maken.
Groetjes van een ultra loper, fietser,surfer, zwemmer en timmerman.
Geweldig verhaal Mark ! Ik fiets nu een btje. Wie weet dat ik nog wat kan doen na de operatie…grron
Hoi Ron,
Je operatie is aanstaande (de 22e). Veel sterkte met het herstel. Voor je het weet ben je weer up ‘n running, dus houd de moed er in! Suc6. Laat je ons (je volgers) weten hoe het is gegaan…………..?
MvrGr,
Marco
Ron wordt pas eind mei geholpen. In de tussentijd is ie kiloos aangekomen en doet nix meer. O ja ik stuur dit even omdat ook zn computer t niet meer doet…gr Diederik ( rons collega en zaakwaarnemer,maar niet heus)
Hoi Diederik,
Dank voor de update! Een wijziging in de planning dus.
Ron treft het maar met zulke betrokken en fijne collega’s. Ben ik wel jaloers op. Een computeroprobleem is makkelijker te verhelpen dan een kapotte knie, helaas. Was het maar andersom.
Wens hem in ieder geval sterkte van me!
Groet,
Marco
Ron,
)
ik heb zelden zo genoten van een boek als dat van jou !!
en al zeker van hersenspinsels rond lopen….
zowel het gemopper als het filosofisch geloop zijn me erg vertrouwd
want mopperen en vooral lopen doe ik zelf ook al een heel leven, met hoogtes en laagtes….
maar met één constante : ik loop altijd véél trager dan u (bij gebrek aan voldoende talent) gelukkig spreken wij belgen ook nooit over hardlopen
want echt “hard” gaat het bij mij zelden….
toch neem ik dit jaar de start bij de spartathlon…en ondanks dat mijn gezond verstand beseft ik maar een kleine kans maak, geloof ik wel keihard in die kans!
besluit : ik ga uw boek dus gebruiken als mental trainingscoach om binnen die 36 uur in Sparta trachten te arriveren , waarvoor dank !! haha
alle goeds verder !!
Luc Lenaerts
Geweldig Luc ! Goed om te horen en ik wens je alle succes toe. Helaas zal ik er ws nooit meer bij zijn, maar ik zal zeker de tussentijden van de Spartathlon bekijken als u onderweg bent en hopelijk uw naam tot het eind zien !! grron
Hoi Ron,
Veel sterkte morgen (mijn beschermengel is al naar je op weg), enne…….laat ons niet in de steek en kom weer snel terug naar je “lieve” collega’s. We (ik) kunnen je echt niet missen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Hai Ron,
Je naam gegoogled en é voila info te over. Zeg weer een koper van je boek hoor. Jou kennende zal ik het leuk vinden om te lezen. Ik moet nog even wat lezen hier.
Dus voor nu groetjes
Anke Kruis